Mijn verblijf hier staat nog steeds in het teken van 'in het hier en nu blijven'. Dat is niet zo gemakkelijk als het lijkt, maar zeer noodzakelijk en... het went ook wel. Naar het centrum lopen langs de Kreidebergersee - kijken hoe het met de zwanenfamilie gaat, een zwerver met een kapotte mondharmonica tegenkomen. Mijn wekelijkse rondje markt - vers fruit kopen en van de geuren genieten. Een jongetje op zo'n aanhangfiets met een iets te groot uitgevallen Duitse vlag.
En verder natuurlijk: voetbal! Het is me opgevallen dat Duitsers vreselijk krampachtig met hun vlag omgaan. De verklaring daarvoor is dat tot de WK van twee jaar geleden het zwaaien met Duitse vlaggen 'not done' was, behalve voor rechtsradikalen. Nu 'mogen' ze allemaal - maar... het blijft bescheiden, zeker als je het met NL vergelijkt. In de Biergarten aan de Ilmenau de eerste wedstrijd van NL gezien, tegen Italie. Een collega heeft een Italiaanse vriend. We zaten naast elkaar.... Mijn oranje bh-bandje kwam onder de hals van mijn wijde t-shirt uit; mijn teennagels oranje gelakt. Zeer bescheiden. Julika zakte langzaam onderuit - ik zat vol verbazing te kijken naar het aantrekkelijke en zelfbewuste spel van de Nederlanders. Waarom wij alles in oranje hebben en je hier alleen maar een paar vlaggen ziet? Wij hebben het koningshuis... zij alleen maar 'Schwartz, Rot, Gold'.
In deze week de laatste echt hete dag tot nu toe - na een dubbel college op dinsdag even uitzwemmen in de Ilmenau - met Doro en Alex, haar vriend.
De regen valt erg mee - een buitje af en toe. Verder theater: op woensdag schoolvoorstelling van Melf, de zoon van een collega. En op donderdag naar Hamburg, De Grote Stad: A Cinderalla Story in de Staatsoper. Die avond verloor Duitsland van Krotie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten