week 14

Van afscheid en onduidelijkheden.

Wat staat dat raar 'week 14'. Vanaf januari al dat rooster in het hoofd gehad... en nu is het opeens  voorbij. Als in een flits; en inclusief 'Kaffee und Kuchen' op dinsdag bij de oudere dames van het ijscafé Am  Sande... de anderen vertellen me dat ik in die drie maanden meer mensen heb leren kennen dan Sabine in negen jaar. Maar ja, als je de tijd hebt, dan sta je kennelijk open voor gekke contacten, in en buiten de universiteit. 

De laatste colleges - leuke evaluatievormen (toch weer op laatste moment de inspiratie) en een afscheidcadeau van de studenten, nota bene een pot lokale honing met een hele mooie kaart . Ze hebben het voor hun kiezen gekregen, maar ze hebben enorm veel geleerd. Hoe is het mogelijk dat we bij Globalisation, Gender & Time op de valreep nog een methodendiscussie voerden. Methode en methodologie - nog nooit van het verschil gehoord, of dat begrepen! Affijn, dat maakt de cirkel echt rond. Ze zijn tevreden, maar willen nog wel een cijfer hebben - dat gaan we dan vandaag (donderdag) maar eens componeren. 

Veel te veel afscheid op een dag - gisteren (woensdag): de studenten, dan de vrouwenbijeenkomst (met leuk praatje!) en 's avonds met de collegagroep bij de Italiaan op Am Sande. Cadeautjes, lieve woorden, over en weer. Ik krijg nog een cadeau, maar heb geen idee wat?! De donderdag lijkt al vakantie, maar is het niet: nog een promotieafspraak, bureau opruimen, thee met Wiebke en vanavond misschien een filmavond bij een van de studenten thuis. Tussendoor nog even de Ilmenau in? Bikini onder de kleren aan - zodra het boven de 20 graden is, hebben de meeste collega's en studenten hun zwemspullen bij zich.

(Maandag de 7e) Nou, dat afscheid nemen duurde dus drie hele dagen / avonden. Woensdag de collega's, donderdag de vriendin van de buurvrouw die zo graag Nederlands oefent + studente Janna + assistente Doro - tot twee uur in de nacht. En vrijdag met Sekt bij Anja, vriendin van Nina - die zelf een taxi nam, ik klik-klakte langs de nu zo bekende route. Gazomaardoor! Omdat Sabine te moe is om uit haar ogen te kijken, laat staan creatief te denken, besluiten we om niet samen naar Berlijn te gaan voor het weekend. Dat werd dus zelf nog eens Lueneburg verkennen - heerlijk: mooi weer, een studentenfestival (met veel bekenden  inmiddels), COM-scripties nakijken en veel lezen. 

Week 15? Dat staat nog in de sterren. Waarschijnlijk, naast het pakken, nog wat bureaucratische klusjes: afmelden, belastingen en andere formulieren. Omdat we daar zo van houden! Maar ook: naar Berlijn, met alle spullen in de auto en het fietsje bij de hand. De weemoed kun je ook in rust omzetten: in de tuin liggen, de laatste kersen plukken en, zondagavond, met Nina en Martin op het terras waar we ook de allereerste avond van mijn verblijf hier (30 maart) al zaten, die ene warme avond voordat de winter weer inviel. Veel gebeurd? Zo snel voorbij gegaan? Mezelf weer gevonden - en op de pootjes terecht gekomen. Ahem.