Tsa - en dan opeens zit je weer thuis. Hoe gewoon of raar is het om op de ochtend van de 30 april college te geven over cultuur? Over hoe dat werkt in een globaliserende wereld - over hoe voetbalsupporters elkaar de hersens in kunnen slaan als het over 'hun cluppie' gaat en ze ook gezamenlijk met oranje vlaggen kunnen zwaaien, samen voor het nationale team. En over hoe je zelf, als je lang genoeg van huis bent, een andere verhouding krijgt (sentiment?) bij vlaggen, kleuren, het journaal en zelfs bij die 'foute krant'. Hoe luxe is het om dan, na en paar uur in de auto, naar het Heemsteedse vuurwerk te gaan kijken (in geen járen gedaan) - met de verse asperges uit de omgeving van Lüneburg in de koelkast thuis. Het is een wonderlijke wereld.
Toch wel ook een aubade vanochtend, in Duitsland nog dus: de grote boom achter ons huis in L. blijkt een enorme, oude kers - in tijd van een dag of vier is die veranderd van 'wat takken' in een berg van witte bloesem - het wit verandert in de loop van een dag al naar gelang de lichtval - als het lesgeven weer hervat wordt (na Pinksteren), issie natuurlijk donkergroen, totdat de kersen erin komen. Ijs en weder dienende wordt dat een enorme oogst.
Wat is het in Nederland toch een druk leven: op 1 mei op de fiets naar de boerderij. En op 2 mei weer terug. Dat was trainen - Jupp hield het tempo er goed in. Tussen de twee fietstochten door: gegeten (die asperges, onder andere), boekje gelezen, de 'nieuwe' tuin bekeken, mijn arme peer maar weer eens opgebonden, de schapen goedendag gezegd, taart en brood gebakken, Wooffers leren kennen, weer boekje gelezen, in de zon gezeten, veel thee gedronken, uren met Jan gedebatteerd over de financiën, en ... veel gekeken naar de drukke werkzaamheden van anderen. Morgen alweer koffertje pakken om naar Muenchen te gaan. Het lijkt wel of ik het Duitse niet kan laten...
wv.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten