Week 8

We houden het klein.

Ziedaar het motto van deze week. Ik houd het klein in termen van: dagelijkse geneugten, het aantal studenten in de cursussen, nog steeds in het 'hier en nu' blijven, kortom: qua genieten van de tijd hier. 

Maandag de 19e traden Sabine en ik aan voor de cursus 'Time and Sustainability', om 13.15 in een groot lokaal, en natuurlijk gewapend met een pak overheads, een gedegen programma, leuke oefeningen om 'tijdgevoeligheid' te trainen en veel enthousiasme, omdat we vermoeden dat er uit het lesprogramma zomaar een structuur voor publicatie tevoorschijn zou kunnen komen. Er was een (1) studente, die bovendien niet wist dat we een dubbel uur zouden hebben. we wachtten tot 13.30 uur en er kwam niemand meer. In de loop van de week kregen we bevestigd dat de cursus uitvalt wegens gebrek aan belangstelling. Onze cursus was niet de enige die uitviel: er waren er acht gepland in een of ander 'excellent-worden' kader. Net als op de VU vorig jaar, werd er ook hier op de internetsystemen vertrouwd en op de 'rationaliteit'  van studenten. Dat loopt dus mis. Fijn toch, om te weten dat het hier net zo gaat als thuis?

Er is hier een fantastisch campus-cafe: 21 (Ventuno) - met heerlijk koffie, broodjes en ijscombinaties. Het cafe heeft een heerlijk terras en aansluiting op het campusnetwerk. De combinatie dus om vaak tussen de middag de vast combinatie 'broodje met koffie' (voor E 2,70) te genieten, met studenten af te spreken en gewoon even in de zon de e-mail te checken. Wat heeft een mens toch weinig nodig om het goed te hebben!

Heemstede is klein - behalve het gemeentehuis. Op vrijdag was ik uitgenodigd om de officiële opening bij te wonen na de Grote Verbouwing. Een prachtig feest! En heel erg leuk om de collega's allemaal weer te zien. Op zaterdag was er open huis voor alle burgers, inclusief een milieumarkt. Die laatste was zeer bescheiden: Eneco met de Energy Ball en een elektrische scooter (snel, leuk!) waarvan werd beweerd dat ie op zonne-energie kan lopen, want er zat een plaat zonnencellen achterop. Ik maakte een klein ritje - en bedacht me dat je, als de elektriciteit op is, niet meer naar huis kunt trappen (zoals met een elektrische ligfiets, of de gemiddelde snorfiets wel kan). Alle beetjes helpen, zullen we maar zeggen. Ik hoop van harte dat veel mensen die kleine initiatieven willen hebben. Kruimeltjes is ook brood, zeiden ze bij mij thuis... 

Klein maar fijn? Ik moest en zou zaterdag heen en zondag terugfietsen rond de vergaderingen / denkactiviteiten op De Nieuwe Proef. Nou, de wind was Hevig - ik redde het zaterdag niet op tijd, waardoor Jupp me met de Grote Auto van Arie moest komen halen op twee derde van de tocht. Heerlijk weer, dat wel. En een mooie dag in de schapenschuur die nu als veranda dienst doet op het erf. Wel vervelend dat het zondag op de terugweg regende. Maar ja, met windkracht 5 in de rug is het tochtje naar Heemstede echt een fluitje van een cent.

En nu dus weer in Lueneburg. Nog vier weken aan een stuk, dan een week Brest en dan de laatste week alweer. Zo'n zomersemester is voorbij voordat je er erg in hebt. Waarschijnlijk is de ingewikkelde bureaucratie rond mijn contract (en betaling) groot genoeg om het hele jaar te duren. De salarissen voor onderwijzend personeel zijn hier lager dan in NL - tegen alle verwachtingen en tradities in. En omdat we in Europa zitten, is de regelgeving een enorm woud - en dat voor alle die kleine zaakjes. Het houdt ons van de straat, of in elk geval de ambtenaren aan het werk, zullen we maar zeggen. 

Genieten is: verse broodjes voor de lunch, een biertje op Am Sande, op de fiets naar het werk, de pioenen in de tuin van de buurvrouw, tijd om meteen een scriptievoorstel van een avondstudent te lezen (op dat terras Am Sande), en een wandelingetje in de biotooptuin achter het gebouw van onze faculteit.